Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού, η οποία δεσπόζει στο θεολογικό και λατρευτικό στερέωμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική ανάμνηση ενός θαυμαστού γεγονότος της επίγειας ζωής του Κυρίου, αλλά μια κορυφαία θεοφανεία που συμπυκνώνει ολόκληρο το μυστήριο της χριστιανικής σωτηρίας. Στο όρος Θαβώρ, λίγο πριν από το εκούσιο Πάθος και τον Σταυρικό θάνατο, ο Ιησούς Χριστός αποκαλύπτει στους τρεις κορυφαίους μαθητές Του —τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη— την αιώνια θεϊκή Του δόξα, όχι καταργώντας την ανθρώπινή Του φύση, αλλά επιτρέποντας στη θεότητα να ακτινοβολήσει μέσα από το ανθρώπινό Του σώμα. Από θεολογική σκοπιά, η Μεταμόρφωση αποτελεί την οπτική και βιωματική επιβεβαίωση του δόγματος της Χριστολογίας: ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, δύο φύσεις ασύγχυτες, ατρέπτες, αδιαιρέτες και αχώριστες εν τω ενί Προσώπω του Λόγου. Το φως που ανάβρυσε από το πρόσωπό Του δεν ήταν ένα κοσμικό, κτιστό φως, ούτε κάποιο φυσικό φαινόμενο, αλλά...