ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΤΕΩΝ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΥΛΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Η Ιερά Μονή Γηροκομείου είναι μία από τις αρχαιότερες Μονές της Ελλάδος. Ιδρύθηκε γύρω στον 10ο αιώνα , τότε δηλαδή που εμφανίστηκε ο Μοναχισμός στην κυρίως Ελλάδα. Η ονομασία της οφείλεται στο ότι, στο χώρο που ιδρύθηκε η Μονή, προϋπήρχε γηροκομείο που διέθετε και Ναό, ή κατ' άλλους στο ότι, όταν οι Μοναχοί ίδρυσαν το Μοναστήρι έκτισαν ταυτόχρονα και συντηρούσαν Γηροκομείο, πράγμα άλλωστε όχι άγνωστο για τα Μοναστήρια της Βυζαντινής εποχής. Μία όμως παλιά παράδοση, που δέχεται και ο ιστορικός Θωμόπουλος, συνδέει την ίδρυση και το όνομα της Μονής με τον Άγιο Αρτέμιο, τη μεταφορά του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ανδρέου στην Κωνσταντινούπολη και το υδραγωγείο της πόλεως. Στον τόπο που είναι κτισμένη η Ι. Μονή κατά την προχριστιανική εποχή υπήρχε ειδωλολατρικός ναός πιθανόν της θεάς Αρτέμιδος. Στον τοίχο της βόρειας πτέρυγος της Μονής (έξω από τα κελλιά των μοναχών) υπάρχει εντοιχισμένο τμήμα από κιονόκρανο ιωνικού ρυθμού του προχριστιανικού ναού. Το 1204, έτος κατά το οποίο καταλήφθηκε ...

Στο αποκορύφωμα της περιόδου του Δεκαπενταύγουστου, το βράδυ της 14ης Αυγούστου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τελεί την Ιερά Αγρυπνία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας και η ψαλμωδία των Εγκωμίων. Τα Εγκώμια αυτά αποτελούν ένα από τα πιο συγκλονιστικά, λυρικά και θεολογικά πλούσια δημιουργήματα της βυζαντινής υμνογραφίας. Μέσα από στίχους υψηλςού πνευματικού ύψους, η Εκκλησία δεν θρηνεί απλώς την απώλεια της Μητέρας του Θεού, αλλά υμνεί τη «Μετάστασή» Της προς τα ουράνια, αναδεικνύοντας το γεγονός ως το «Πάσχα του καλοκαιριού».  Η Μίμηση του Επιταφίου της Μεγάλης Παρασκευής και ο Αναστάσιμος Χαρακτήρας Δομικά, τα Εγκώμια της Παναγίας ακολουθούν το πρότυπο των τριών στάσεων των Εγκωμίων της Μεγάλης Παρασκευής («Η ζωή εν τάφω...», «Αι γενεαί πάσαι...», «Ω γλυκύ μου έαρ...»). Ωστόσο, υπάρχει μια θεμελιώδης θεολογική διαφορά: ενώ στον Επιταφίο του Κυρίου προϋπάρχει η οδύνη του Σταυρού και ο θάνατος του Θεανθρώπου εν αναμονή της ...

Τήν Κυριακή 9 Αὐγούστου 2026 καί ὥρα 7:00 τό ἀπόγευμα στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Γηροκομητίσσης Πατρῶν, θά ψαλοῦν τά Ἐγκώμια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου. Τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας ψάλλονται κάθε χρόνο στήν ὡς ἄνω Ἱερά Μονή, τήν Κυριακή πρό τῆς Ἑορτῆς τῆ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί εἶναι ποίημα τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Πατρῶν Διονυσίου, ἀπό τό ἔτος 1541 .

Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού, η οποία δεσπόζει στο θεολογικό και λατρευτικό στερέωμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική ανάμνηση ενός θαυμαστού γεγονότος της επίγειας ζωής του Κυρίου, αλλά μια κορυφαία θεοφανεία που συμπυκνώνει ολόκληρο το μυστήριο της χριστιανικής σωτηρίας. Στο όρος Θαβώρ, λίγο πριν από το εκούσιο Πάθος και τον Σταυρικό θάνατο, ο Ιησούς Χριστός αποκαλύπτει στους τρεις κορυφαίους μαθητές Του —τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη— την αιώνια θεϊκή Του δόξα, όχι καταργώντας την ανθρώπινή Του φύση, αλλά επιτρέποντας στη θεότητα να ακτινοβολήσει μέσα από το ανθρώπινό Του σώμα. Από θεολογική σκοπιά, η Μεταμόρφωση αποτελεί την οπτική και βιωματική επιβεβαίωση του δόγματος της Χριστολογίας: ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, δύο φύσεις ασύγχυτες, ατρέπτες, αδιαιρέτες και αχώριστες εν τω ενί Προσώπω του Λόγου. Το φως που ανάβρυσε από το πρόσωπό Του δεν ήταν ένα κοσμικό, κτιστό φως, ούτε κάποιο φυσικό φαινόμενο, αλλά...

Η περίοδος του Δεκαπενταύγουστου, από την πρώτη έως τη δέκατη πέμπτη Αυγούστου, αποτελεί για το πλήρωμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας μια κορυφαία εποχή πνευματικής περισυλλογής, άσκησης και προσευχής, έχοντας στο επίκεντρο της λατρευτικής αυτής πορείας προς την Κοίμηση της Θεοτόκου τον Μικρό και τον Μέγα Παρακλητικό Κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο. Οι δύο αυτοί κανόνες δεν συνιστούν απλώς τυπικά θρησκευτικά άσματα, αλλά έναν ζωντανό, υπαρξιακό και θεολογικό διάλογο ανάμεσα στην ανθρώπινη αδυναμία και τη μητρική παρρησία της Παναγίας. Στη δογματική συνείδηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η Παναγία κατέχει την υψηλότερη θέση μεταξύ όλων των κτισμάτων, καθώς αξιώθηκε να γίνει η Μητέρα του Θεού, δανείζοντας την ανθρώπινη σάρκα στον Υιό και Λόγο του Θεού, ενώ η Εκκλησία διακρίνει αυστηρά μεταξύ της λατρείας που αποδίδεται αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό και της τιμής που αποδίδεται στην Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους. Η Θεοτόκος δεν λατρεύεται ως θεά, αλλά τιμάται υπερτερίως ως η πρώτη μετά τον Τριαδικ...