- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Το Σάββατο του Λαζάρου αποτελεί μία από τις πιο θεολογικά πυκνές και συγκινητικές ημέρες του εκκλησιαστικού έτους. Βρισκόμενοι στο κατώφλι της Μεγάλης Εβδομάδος, η Εκκλησία μάς καλεί να στραφούμε στο θαύμα της εγέρσεως του Λάζαρος ο Τετραήμερος, όπως αυτό περιγράφεται στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (Ιω. 11). Δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη θαύμα του Χριστού· πρόκειται για την προαναγγελία της κοινής αναστάσεως και την αποκάλυψη της θεότητός Του. Ο Λάζαρος, φίλος του Χριστού και αδελφός της Μάρθας και της Μαρίας, κατοικούσε στη Βηθανία. Όταν ασθένησε και εκοιμήθη, ο Κύριος καθυστέρησε σκόπιμα να μεταβεί κοντά του. Αυτή η καθυστέρηση δεν ήταν αδιαφορία, αλλά μέρος του σωτηριολογικού σχεδίου. Ο Χριστός φθάνει όταν ο Λάζαρος είναι ήδη τέσσερις ημέρες στον τάφο, όταν κάθε ανθρώπινη ελπίδα έχει πλέον σβήσει. Και τότε ακούγεται ο λόγος ο παντοδύναμος: «Λάζαρε, δεῦρο ἔξω». Με την κραυγή αυτή, ο Χριστός αποκαλύπτει ότι είναι «η Ανάστασις και η Ζωή». Δεν ενεργεί ως προφήτης που επικαλείται ξένη δύ...