ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΤΕΩΝ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΥΛΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

--- Η παραβολή του Ασώτου Υιού, την οποία η Εκκλησία προβάλλει κατά τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, αποτελεί ένα από τα βαθύτερα και πιο συγκλονιστικά κείμενα του Ευαγγελίου. Δεν πρόκειται απλώς για μια ηθική διήγηση περί σπατάλης και επιστροφής, αλλά για μια αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο. Η παραβολή αυτή φωτίζει την ουσία της μετανοίας όχι ως νομική αποκατάσταση, αλλά ως επανασύνδεση σχέσης· όχι ως φόβο τιμωρίας, αλλά ως επιστροφή στην πατρική αγάπη. Ο νεότερος υιός ζητεί την περιουσία που του αναλογεί και απομακρύνεται «εἰς χώραν μακράν». Η απομάκρυνση αυτή δεν είναι μόνο γεωγραφική, αλλά κυρίως υπαρξιακή. Είναι η επιλογή του ανθρώπου να ζήσει ανεξάρτητα από τον Θεό, θεωρώντας την ελευθερία ως αυτονόμηση και όχι ως σχέση. Η σπατάλη της περιουσίας εκφράζει τη σπατάλη των χαρισμάτων που ο Θεός εμπιστεύεται στον άνθρωπο: της ζωής, της αγάπης, της ελευθερίας. Η πτώση του ασώτου κορυφώνεται όταν φθάνει στο σημείο να τρέφεται με τα ξυλοκέρατα των χοίρων. Η εικ...

Η περίοδος του Τριωδίου αποτελεί ένα από τα πιο κατανυκτικά και παιδαγωγικά στάδια του εκκλησιαστικού έτους. Με την έναρξή του, η Εκκλησία δεν μας εισάγει απλώς σε μια ακολουθία νηστειών και λατρευτικών ιδιαιτεροτήτων, αλλά μας καλεί σε μια βαθιά εσωτερική εργασία: την επιστροφή του ανθρώπου στον Θεό διά της μετανοίας. Το Τριώδιο είναι πορεία καρδιάς, όχι απλώς τυπική προετοιμασία για το Πάσχα. Δεν είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία τοποθετεί στην αρχή αυτής της πορείας την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Πριν από κάθε άσκηση, πριν από τη νηστεία, την εγκράτεια και την εξωτερική κακοπάθεια, προηγείται η διόρθωση του φρονήματος. Διότι, όπως διδάσκει η πατερική παράδοση, χωρίς ταπείνωση κάθε πνευματικός κόπος όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά μπορεί να καταστεί και επιζήμιος. Ο Φαρισαίος της παραβολής παρουσιάζεται ως άνθρωπος τυπικά ενάρετος. Νηστεύει, τηρεί τον νόμο, αποφεύγει τα εμφανή αμαρτήματα. Όμως η προσευχή του αποκαλύπτει το βαθύτερο πρόβλημά του: δεν στέκεται ενώπιον του ...

Η Εκκλησία μας τιμά την Κυριακή αυτή έναν από τους κορυφαίους Πατέρες και Διδασκάλους της, τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, τον κατ’ εξοχήν θεολόγο της Αγίας Τριάδος και φωτεινό εκφραστή της ορθόδοξης πίστεως. Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας και από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την αγάπη του προς τη μόρφωση και τη φιλοσοφία, χωρίς όμως να απομακρυνθεί από την πίστη. Για τον ίδιο, η αληθινή θεολογία δεν ήταν διανοητικό κατόρθωμα, αλλά καρπός καθαρής ζωής, προσευχής και βαθιάς κοινωνίας με τον Θεό. Γι’ αυτό και τόνιζε ότι «θεολόγος» είναι εκείνος που προσεύχεται αληθινά. Σε μια εποχή δογματικών συγκρούσεων και πνευματικής σύγχυσης, ο Άγιος Γρηγόριος υπερασπίστηκε με παρρησία το δόγμα της Αγίας Τριάδος, διακηρύσσοντας τη θεότητα του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Με τους περίφημους Θεολογικούς του Λόγους κατέστησε σαφές ότι ο Θεός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο όχι για να κατανοηθεί πλήρως, αλλά για να αγαπηθεί και να βιωθεί. Παρά το υψηλό του θεολογικό ανάστη...