ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΤΕΩΝ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΜΥΛΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, η μεγάλη αυτή ασκητική μορφή της Εκκλησίας μας, παραμένει έως σήμερα φωτεινός οδηγός της πνευματικής ζωής. Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος έζησε κατά τον 6ο–7ο αιώνα και συνδέθηκε ιδιαίτερα με τη Μονή του Όρος Σινά, όπου και ανέλαβε την ηγουμενία. Εκεί, μέσα στη σιωπή της ερήμου, συνέγραψε το περίφημο έργο του, την Κλίμαξ, ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά συγγράμματα της Ορθόδοξης Παράδοσης. Η «Κλίμαξ» δεν είναι απλώς ένα βιβλίο ηθικών διδαχών· είναι ένας χάρτης πορείας προς τη θέωση. Ο Άγιος παρουσιάζει την πνευματική ζωή ως μια κλίμακα τριάντα βαθμίδων, που οδηγούν από τη γη στον ουρανό, από την κάθαρση των παθών στη θέα του Θεού. Δεν πρόκειται για μια θεωρητική ανάλυση, αλλά για καρπό εμπειρίας, αγώνα και δακρύων. Η κλίμακα αυτή θυμίζει την οπτασία του Ιακώβ· είναι η κλίμακα της καρδιάς, όπου ο άνθρωπος ανεβαίνει όχι με τα πόδια, αλλά με την ταπείνωση. Κεντρικός άξονας της διδασκαλίας του Αγίου Ιωάννη είναι η μετάνοια. Χωρίς μετάνοια δεν υπάρχει αρχή πν...

Τρίτη Κυριακή των νηστειών, εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως. Παντού οι ορθόδοξοι τρέχουν στις εκκλησίες, ασπάζονται τον τίμιο σταυρό, παίρνουν από το χέρι του ιερέως τα αγιασμένα άνθη, και ψάλλουν «Τὸν σταυρόν σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα, καὶ τὴν Ἁγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομε». Άλλα φτάνουν αυτά; Αυτά είναι τύπος. Τύπος αναγκαίος βεβαίως, αλλά η ουσία είναι αλλού. Ποια είναι ή ουσία, και ποιό είναι το περιεχόμενο της σημερινής εορτής; Σήμερα ο αληθινός Χριστιανός αισθάνεται κάτι ιερό, αισθάνεται το ρίγος του εσταυρωμένου. Ο Χριστός απευθύνεται προς τους ανθρώπους όλων των αιώνων και ορίζει τους όρους τους οποίους μπορεί κανείς να γίνει Χριστιανός και να ενταχθεί στην στρατιά του. Τον ακούμε να λέει «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν», όποιος θέλει. Δεν βιάζει κανένα, σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου και καλεί ελεύθερα να υποταχθούμε στο άγιο θέλημα του. Στα λόγια του, που ακούσαμε, κάνει λόγο για σταυρό «και ἀράτω τον σταυρόν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖτω μοι». Δύο είδη σταυρών προβάλλονται σήμερα ενώπ...

Στη μακρά αλυσίδα των Πατέρων της Εκκλησίας, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (1296-1359) κατέχει μια θέση μοναδική, αποτελώντας τον εκφραστή της βαθύτερης εμπειρίας της Ορθοδοξίας: της δυνατότητας του ανθρώπου να ενωθεί πραγματικά με τον Θεό. Η διδασκαλία του για τις άκτιστες ενέργειες δεν υπήρξε απλώς μια θεωρητική ανάλυση, αλλά το ανάχωμα απέναντι στον δυτικό ορθολογισμό και η οριστική θεμελίωση της βυζαντινής πνευματικότητας, που διασώζει μέχρι σήμερα τον χαρακτήρα της χριστιανικής άσκησης. Ο Γρηγόριος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από ευγενή οικογένεια με στενούς δεσμούς με την αυτοκρατορική αυλή του Ανδρονίκου Β' Παλαιολόγου. Παρά τις λαμπρές σπουδές του στη φιλοσοφία και τη ρητορική —λέγεται μάλιστα πως η γνώση του για τον Αριστοτέλη κατέπληξε τους σοφούς της εποχής— η καρδιά του φλεγόταν για την «κατά Χριστόν φιλοσοφία». Σε ηλικία μόλις 20 ετών, εγκατέλειψε τις τιμές και τα αξιώματα και αναχώρησε για το Άγιον Όρος. Εκεί, υπό την καθοδήγηση έμπειρων γερόντων, βυθίστηκε στη νοερ...

Στην καρδιά της πολύβουης Αθήνας του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, ανάμεσα σε θορύβους, πολιτικές αναταράξεις και την καθημερινή βιοπάλη, υπήρχε μια γωνιά που μύριζε λιβάνι και παράδεισο. Εκεί, στις φτωχογειτονιές γύρω από τον Άγιο Ελισαίο και τον Άγιο Ιωάννη τον «Κυνηγό», περπατούσε μια μορφή που έμελλε να γίνει το στήριγμα των πονεμένων: ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς, ο αγαπημένος «Παπουλάκος» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Γεννημένος το 1851 στην όμορφη Νάξο, ο Νικόλαος έφερε μαζί του την απλότητα και την καθαρότητα του Αιγαίου. Από μικρό παιδί, η κλίση του ήταν φανερή· αντί για παιχνίδια, προτιμούσε να στήνει αυτοσχέδια θυσιαστήρια και να ψάλλει, προμηνύοντας τη ζωή που θα αφιέρωνε εξ ολοκλήρου στον Θεό. Μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα του, η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ο Νικόλαος χειροτονήθηκε διάκονος και αργότερα πρεσβύτερος. Παρά τις δυσκολίες της ζωής και την απώλεια της συζύγου του σε νεαρή ηλικία, δεν λύγισε. Αντιθέτως, μετέτρεψε τον προσωπικό του πόνο σ...

Τὴν πρώτη Κυριακὴ τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πανηγυρίζει τὸ θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, τῆς ὀρθῆς πίστεως, ἡ ὁποία καταπάτησε ὅλες τίς αἱρέσεις καὶ στερεώθηκε γιὰ πάντα. Γι' αὐτὸ ἡ Κυριακὴ αὐτὴ καλεῖται Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Οἱ αἱρέσεις φάνηκαν ἤδη ἀπαρχῆς τοῦ χριστιανισμοῦ. Οἱ ἴδιοι οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ προειδοποιοῦσαν τοὺς συγχρόνους τους, καὶ μαζί τους καὶ ἐμᾶς, γιὰ τὸν κίνδυνο ἀπὸ τοὺς ψευδοδιδασκάλους. Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Πέτρος στὴ Β' Καθολικὴ ἐπιστολὴ γράφει τὸ ἑξῆς: «Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἐαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι' οὖς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται» (Β' Πέτ. 2, 1-2). Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος, ἐπιστρέφοντας στὴν Παλαιστίνη ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἔκανε στάση στὴν Ἔφεσο. Ἐκεῖ στοὺς χριστιανοὺς κατοίκους τῆς πόλεως ἔλεγε: «Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο...

Η Κυριακή της Τυρινής αποτελεί το κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και σφραγίζει την πορεία του Τριωδίου με ένα μήνυμα βαθιά υπαρξιακό: τη συγχώρηση. Την ημέρα αυτή η Εκκλησία μάς καλεί να εισέλθουμε στο στάδιο της νηστείας όχι με αυστηρότητα και εξωτερικό ζήλο, αλλά με καρδιά συμφιλιωμένη με τον Θεό και τους ανθρώπους. Χωρίς τη συγχώρηση, κάθε άσκηση καθίσταται άκαρπη και κάθε πνευματικός αγώνας αποστερείται του αληθινού του νοήματος. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας (Ματθ. 6, 14–21) θέτει τη συγχώρηση ως αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση της σχέσης μας με τον Θεό: «ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος». Η συγχώρηση δεν παρουσιάζεται ως ηθική αρετή επιλογής, αλλά ως ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος εισέρχεται στη λογική της Βασιλείας του Θεού. Όποιος δεν συγχωρεί, κλείνει ο ίδιος την πόρτα της χάριτος. Η Κυριακή της Τυρινής συνδέεται επίσης με το γεγονός της εξορίας των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. Η μνήμη αυτή δεν έχει ιστορικό μόν...

Η Κυριακή της Απόκρεω, γνωστή και ως Κυριακή της Τελικής Κρίσεως, κατέχει κεντρική θέση στην πνευματική πορεία του Τριωδίου. Η Εκκλησία, καθώς πλησιάζει στην είσοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στρέφει το βλέμμα του πιστού όχι απλώς στο τέλος του χρόνου, αλλά στο τέλος της ανθρώπινης ζωής, εκεί όπου αποκαλύπτεται η αλήθεια της ύπαρξης του καθενός. Δεν πρόκειται για μια ημέρα φόβου και απειλής, αλλά για μια σοβαρή και ειλικρινή πρόσκληση αυτοελέγχου και ευθύνης. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας (Ματθ. 25, 31–46) παρουσιάζει τον Χριστό ως Κριτή του κόσμου. Ωστόσο, η εικόνα της Κρίσεως που αποκαλύπτεται δεν έχει νομικό ή τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά βαθιά προσωπικό και σχεσιακό. Το κριτήριο της κρίσεως δεν είναι οι τυπικές θρησκευτικές πράξεις, αλλά η έμπρακτη αγάπη: η στάση του ανθρώπου απέναντι στον πεινασμένο, τον διψασμένο, τον ξένο, τον γυμνό, τον ασθενή και τον φυλακισμένο. Η έκπληξη τόσο των δικαίων όσο και των αδίκων –«πότε σε είδαμε;»– φανερώνει ότι η αγάπη δεν ασκείται ως υπολογισ...

--- Η παραβολή του Ασώτου Υιού, την οποία η Εκκλησία προβάλλει κατά τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, αποτελεί ένα από τα βαθύτερα και πιο συγκλονιστικά κείμενα του Ευαγγελίου. Δεν πρόκειται απλώς για μια ηθική διήγηση περί σπατάλης και επιστροφής, αλλά για μια αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο. Η παραβολή αυτή φωτίζει την ουσία της μετανοίας όχι ως νομική αποκατάσταση, αλλά ως επανασύνδεση σχέσης· όχι ως φόβο τιμωρίας, αλλά ως επιστροφή στην πατρική αγάπη. Ο νεότερος υιός ζητεί την περιουσία που του αναλογεί και απομακρύνεται «εἰς χώραν μακράν». Η απομάκρυνση αυτή δεν είναι μόνο γεωγραφική, αλλά κυρίως υπαρξιακή. Είναι η επιλογή του ανθρώπου να ζήσει ανεξάρτητα από τον Θεό, θεωρώντας την ελευθερία ως αυτονόμηση και όχι ως σχέση. Η σπατάλη της περιουσίας εκφράζει τη σπατάλη των χαρισμάτων που ο Θεός εμπιστεύεται στον άνθρωπο: της ζωής, της αγάπης, της ελευθερίας. Η πτώση του ασώτου κορυφώνεται όταν φθάνει στο σημείο να τρέφεται με τα ξυλοκέρατα των χοίρων. Η εικ...

Η περίοδος του Τριωδίου αποτελεί ένα από τα πιο κατανυκτικά και παιδαγωγικά στάδια του εκκλησιαστικού έτους. Με την έναρξή του, η Εκκλησία δεν μας εισάγει απλώς σε μια ακολουθία νηστειών και λατρευτικών ιδιαιτεροτήτων, αλλά μας καλεί σε μια βαθιά εσωτερική εργασία: την επιστροφή του ανθρώπου στον Θεό διά της μετανοίας. Το Τριώδιο είναι πορεία καρδιάς, όχι απλώς τυπική προετοιμασία για το Πάσχα. Δεν είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία τοποθετεί στην αρχή αυτής της πορείας την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Πριν από κάθε άσκηση, πριν από τη νηστεία, την εγκράτεια και την εξωτερική κακοπάθεια, προηγείται η διόρθωση του φρονήματος. Διότι, όπως διδάσκει η πατερική παράδοση, χωρίς ταπείνωση κάθε πνευματικός κόπος όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά μπορεί να καταστεί και επιζήμιος. Ο Φαρισαίος της παραβολής παρουσιάζεται ως άνθρωπος τυπικά ενάρετος. Νηστεύει, τηρεί τον νόμο, αποφεύγει τα εμφανή αμαρτήματα. Όμως η προσευχή του αποκαλύπτει το βαθύτερο πρόβλημά του: δεν στέκεται ενώπιον του ...

Η Εκκλησία μας τιμά την Κυριακή αυτή έναν από τους κορυφαίους Πατέρες και Διδασκάλους της, τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, τον κατ’ εξοχήν θεολόγο της Αγίας Τριάδος και φωτεινό εκφραστή της ορθόδοξης πίστεως. Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας και από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την αγάπη του προς τη μόρφωση και τη φιλοσοφία, χωρίς όμως να απομακρυνθεί από την πίστη. Για τον ίδιο, η αληθινή θεολογία δεν ήταν διανοητικό κατόρθωμα, αλλά καρπός καθαρής ζωής, προσευχής και βαθιάς κοινωνίας με τον Θεό. Γι’ αυτό και τόνιζε ότι «θεολόγος» είναι εκείνος που προσεύχεται αληθινά. Σε μια εποχή δογματικών συγκρούσεων και πνευματικής σύγχυσης, ο Άγιος Γρηγόριος υπερασπίστηκε με παρρησία το δόγμα της Αγίας Τριάδος, διακηρύσσοντας τη θεότητα του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Με τους περίφημους Θεολογικούς του Λόγους κατέστησε σαφές ότι ο Θεός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο όχι για να κατανοηθεί πλήρως, αλλά για να αγαπηθεί και να βιωθεί. Παρά το υψηλό του θεολογικό ανάστη...

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος αποτελεί μία ξεχωριστή και σεβαστή μορφή της σύγχρονης Εκκλησίας της Ελλάδος, έναν ακούραστο εργάτη του Ευαγγελίου, που με ταπείνωση, συνέπεια και πατρική αγάπη διακονεί τον λαό του Θεού. Η ζωή και το έργο του είναι άρρηκτα δεμένα με την πνευματική πορεία της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών και με την καθημερινή αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου. Γιος ιερέα, γεννήθηκε το 1958 στο χωριό Λουκάς της Αρκαδίας, μέσα σε ένα περιβάλλον πίστης και εκκλησιαστικής παράδοσης που καθόρισε από νωρίς την πορεία της ζωής του. Από τα πρώτα του χρόνια έδειξε ιδιαίτερη κλίση προς τη μόρφωση και την Εκκλησία. Είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Τριπόλεως και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αποκτώντας στέρεες βάσεις τόσο στην παιδαγωγική όσο και στη θεολογική επιστήμη. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Βαρσών Τριπόλεως, όπου και σφραγίστηκε η απόφασή του για ολοκληρωτική αφιέρωση στον Θεό και την Εκκλησία. Το 1981 χειροτονήθηκε δι...

Η ανακομιδή στην εκκλησιαστική παράδοση σημαίνει την επαναφορά και μεταφορά ιερών κειμηλίων από έναν τόπο σε άλλο, με σκοπό την τιμή και την ευκολότερη προσκύνηση από τους πιστούς. Η επανακομιδή του Τιμίου Σταυρού του Αγίου Ανδρέου στην Πάτρα αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα για την Εκκλησία της περιοχής και την Ορθόδοξη παράδοση. Ο Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος, αδελφός του Πέτρου και μαθητής του Χριστού, μαρτύρησε στην Πάτρα γύρω στο 60 μ.Χ. πάνω σε έναν σταυρό σε σχήμα Χ — τον γνωστό σήμερα ως σταυρό του Αγίου Ανδρέου. Ο σταυρός αυτός αποτελεί όχι μόνο κειμήλιο του Αποστόλου, αλλά και σύμβολο πίστης που συνδέεται άμεσα με τον τόπο του μαρτυρίου του. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο σταυρός είχε μεταφερθεί στη Μασσαλία της Γαλλίας, όπου παρέμεινε για πάνω από 700 χρόνια, έως ότου επανακομίστηκε στην Πάτρα. Στις 19 Ιανουαρίου 1980, ο Τίμιος Σταυρός επιστράφηκε στην Πάτρα με τις ευλογίες της Εκκλησίας και της Μητρόπολης Πατρών. Η επιστροφή του θεωρείται σταθμός για τη χριστια...

Η Εκκλησία μας τιμά την Κυριακή αυτή δύο μεγάλους Ιεράρχες και Πατέρες της, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μέγα και τον Άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας, οι οποίοι αναδείχθηκαν φωτεινοί στύλοι της Ορθοδόξου Πίστεως και ακοίμητοι φρουροί της αλήθειας του Ευαγγελίου. Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας υπήρξε από τους σημαντικότερους θεολόγους της Εκκλησίας. Με ακλόνητη πίστη αγωνίστηκε εναντίον της αιρέσεως του Αρείου, υπερασπιζόμενος το δόγμα της θεότητας του Υιού και την ομοουσιότητα του Χριστού με τον Πατέρα. Οι διωγμοί, οι εξορίες και οι συκοφαντίες δεν λύγισαν το φρόνημά του, διότι η ζωή του ήταν στερεωμένη στην αλήθεια του Χριστού. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας συνέχισε τον αγώνα για την ορθή πίστη, υπερασπιζόμενος το μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Με θεολογικό βάθος και ποιμαντική διάκριση αντιτάχθηκε στην πλάνη του Νεστορίου και δίδαξε την αλήθεια περί της ενότητας του προσώπου του Χριστού, αναδεικνύοντας την Παναγία ως αληθινή Θεοτόκο. Η Κυριακή των Αγίων Αθανασίου και Κυρίλλου μ...

Η Κυριακή μετά τα Άγια Θεοφάνεια αποτελεί συνέχεια της μεγάλης φανερώσεως του Θεού στον κόσμο. Το φως που ανέτειλε στον Ιορδάνη ποταμό καλεί τον άνθρωπο να το δεχθεί και να το βιώσει ως τρόπο ζωής, πορεία μετανοίας και αγιασμού. Μέσα σε αυτό το πνευματικό πλαίσιο, η Εκκλησία μας προβάλλει το φωτεινό παράδειγμα του Οσίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχη. Ο Όσιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία τον 5ο αιώνα και από νεαρή ηλικία αφιέρωσε τη ζωή του στον Θεό. Αφήνοντας την πατρίδα του, μετέβη στους Αγίους Τόπους, όπου ασκήθηκε κοντά σε μεγάλους πνευματικούς πατέρες και διακρίθηκε για την υπακοή και την ταπείνωσή του. Με τη χάρη του Θεού ίδρυσε μεγάλο κοινόβιο στην Παλαιστίνη και αναδείχθηκε Κοινοβιάρχης, δηλαδή πατέρας και καθοδηγητής της κοινοβιακής μοναχικής ζωής. Δεν υπήρξε απλώς διοικητής, αλλά στοργικός ποιμένας, που δίδαξε ότι η σωτηρία καλλιεργείται μέσα στην κοινή ζωή, την αγάπη, την υπομονή και τη διακονία του αδελφού. Ο Όσιος Θεοδόσιος διακρίθηκε για τη φιλανθρωπία του, τη στήριξη...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ Ἐν Πάτραις τῇ 8ῃ Ἰανουαρίου 2026 Ἀριθμ. Πρωτ.: 2 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 523η Πρός τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν Παιδιά μου εὐλογημένα,             Ἡ τοπική μας Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἔχει τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό, ὡς τυγχάνει τοῖς πᾶσι γνωστό, νὰ κατέχῃ ὡς πηγὴν εὐλογίας καὶ ἁγιασμοῦ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἁγία Κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ τὸν Σταυρὸ τοῦ μαρτυρίου του, ὁ ὁποῖος τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1980, ἐπανεκομίσθη στὴν Πάτρα, ἀπὸ τὴν πόλη Μασσαλία τῆς Γαλλίας, ὅπου ἐπὶ ἑκατοντάδες ἐτῶν εὑρίσκετο, κρίμασιν οἶς οἶδεν ὁ Θεός.             Ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ Πατραϊκὸς Λαὸς σύσσωμος μὲ ἐπικεφαλῆς τὴν Ἐκκλησιαστικὴ, Πολιτικὴ καὶ λοιπὴ Ἡγεσία, ὑπεδέχθη τὸν Σταυρὸ τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, πέρασαν 46 χρόνια. Ὅλα αὐτά τά χρόνια αἰσθανόμεθα πλουσίαν τήν εὐλογία καί τήν δωρεά τοῦ Κυρίου μας διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.       ...

--- Την 6η Ιανουαρίου 2026, εορτή των Αγίων Θεοφανείων, ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Ιτεών με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πνευματική χαρμονή τέλεσε την Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ακολούθως δε την ιερά ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού. Εν συνεχεία πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στα ύδατα της παραλιακής, εν μέσω πλήθους πιστών που προσήλθαν με ευλάβεια και συγκίνηση για να συμμετάσχουν στη μεγάλη αυτή δεσποτική εορτή της Εκκλησίας μας. Η σημερινή ημέρα αποτελεί φανέρωση του μυστηρίου της Αγίας Τριάδος, καθώς ο Υιός και Λόγος του Θεού βαπτίζεται εν Ιορδάνη, το Άγιο Πνεύμα καταβαίνει εν είδει περιστεράς και η φωνή του Πατρός μαρτυρεί την αλήθεια της θείας υιοθεσίας. Με τον αγιασμό των υδάτων, αγιάζεται ολόκληρη η κτίση και προσφέρεται στον άνθρωπο η ανακαίνιση, ο φωτισμός και η ελπίδα της σωτηρίας. Ο Χριστός εισέρχεται στα ύδατα όχι για να αγιαστεί, αλλά για να αγιάσει, να συντρίψει το κράτος του σκότους και να αναδείξει τον δρόμο της μετανοίας...

Την 1η Ιανουαρίου 2026, με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πνευματική κατάνυξη, τελέστηκαν η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, η Δοξολογία και η κοπή της ενοριακής βασιλόπιτας. Ο εφημέριος του Ιερού Ναού, πατήρ Παναγιώτης Καραγιάννης, απηύθυνε πατρικές ευχές προς το εκκλησίασμα, ευχόμενος το νέο έτος να είναι θεάρεστο, πνευματικά καρποφόρο και πλούσιο σε ευλογίες, με τη χάρη του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ώστε το ανέσπερο φως Του να διαλύει τα σκοτάδια της σύγχρονης εποχής. Είθε το νέο έτος 2026 να είναι ευλογημένο και σωτήριο για όλους.